Choroby serca

Czy wiesz, że choroby ukłądu krążenia są główną przycyzną przedwczesnej śmierci Polaków?

Niewydolaność serca jest obecnie jednym z najpowazniejszych problemów zdrowotnych Polaków.

  • Choroby serca i naczyń zabijają co roku ok. 170 tys. Polaków (dan z GUS z lat 2010 i 2011).
  • Ponad milion Polaków ma zdiagnozowaną chorobę niedokrwienną serca, podobnie ok. 1 miliona cierpli z powodu niewydolności serca (dane PZH i PTK).
  • Ponad 70% chorych z niewydolnośćią krążenia w wieku produkcyjnym nie jest aktywna zawodowo (dane z konferencji Kardiologia 2013).
  • Liczba pacjentów chorujących na niewydolność serca jest ok. 2 razy większa niż liczba chorych na wszystkie nowotwory (dane IO).
  • Codziennie 164 Polaków umiera z powodu niewydolności serca (dane z konferencji Kardiologia 2013).

 

Wybrane choroby układu krążenia

Choroba niedokrwienna serca (niewydolność serca, choroba wieńcowa) jest to zespół objawów chorobowych będących następstwem niedostatecznego zaopatrzenia komórek mięśnia sercowego w tlen i substancje odżywcze, co prowadzi do niedotlenienia, zwanego również niewydolnością wieńcową.W konsekwencji często doprowadza do dusznicy bolesnej, a także zawału mięśnia sercowego. Czynnikami wpływającymi na chorobę niedokrwienną serca są m.in. miażdżyca, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia gospodarki tłuszczowej, a także zespół metaboliczny X.




Miażdżyca to choroba polegająca na tworzeniu się tłuszczowych blaszek miażdżycowych, osadzających się na wewnętrznych ściankach naczyń krwionośnych, zmniejszających przepływ krwi. Przyczynami miażdżycy są nieprawidłowa dieta bogata w nasycone kwasy tłuszczowe oraz palenie tytoniu. Skutkiem niezdiagnozowanej oraz nieleczonej miażdżycy może być zawał serca oraz udar mózgu. 





Zaburzenia rytmu serca (arytmia) polegają na bezobjawowym, nierównym, wolnym lub szybkim biciu serca. Mogą być powodowane nieprawidłowym generowaniem pobudzeń elektrycznych przez serce, utrudnionym ich przewodzeniu lub błędną wędrówką pobudzenia przez serce (są to tzw. częstoskurcze przedsionkowe). Źródłem zaburzeń rytmu mogą być uwarunkowania genetyczne lub nadciśnienie tętnicze. Zaburzenia rytmu mogą prowadzić do niewydolności serca.                                                                                                               





Czynniki ryzyka zachorowania na choroby serca
Czynniki ryzyka to codzienne złe przyzwyczajenia, niezdrowa dla serca rutyna oraz obciążenia genetyczne, które są źródłem pojawienia się chorób układu krążenia. Ryzyko określa się przy pomocy skali Score opracowanej przez Europejskie Towarzystwo Kardiologiczne. Im więcej czynników pojawia się u pacjenta, tym większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia chorób serca w przyszłości.

Do czynników ryzyka należą:

- nadciśnienie tętnicze;
- palenie papierosów;
- wysoki poziom cholesterolu we krwi (hipercholesterolemia);
- brak aktywności fizycznej;
- otyłość;
- cukrzyca

Cukrzyca jest nie tylko jedną z przyczyn choroby niedokrwiennej serca, ale także czynnikiem powodującym jej powikłania. Zachorowanie na cukrzycę powoduje zaburzenia przemiany materii, których podstawowym objawem jest podwyższony poziom glukozy we krwi. Powodem jest brak produkcji lub nieprawidłowe działanie insuliny wydzielanej przez komórki trzustki.

Nadciśnienie tętnicze jest to najczęstsza choroba układu krążenia. Charakteryzuje się stale lub okresowo podwyższonym ciśnieniem tętniczym krwi. Za nadciśnienie uznano wartości przekraczające 140 dla ciśnienia skurczowego lub 90 dla ciśnienia rozkurczowego. Znaczna część osób chorujących na nadciśnienie niestety nie jest tego świadoma. Po 50-tym roku życia choroba ta występuje u ponad połowy badanych osób.

Cholesterol jest niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Ale wysoki cholesterol jest niebezpieczny dla serca. Jego nadmiar odkłada się w tętnicach, zwiększając ryzyko miażdżycy i choroby wieńcowej. Cholesterol jest związkiem chemicznym niezbędnym do prawidłowego funkcjonowania naszego organizmu. Cholesterol jest potrzebny między innymi do: budowy komórek ciała, produkcji hormonów, syntezy witaminy D. Powszechnie rozróżniane są dwa główne rodzaje cholesterolu HDL (z ang. High-density lipoprotein) i LDL (Low-density lipoprotein), nazywane potocznie „dobrym” i „złym” cholesterolem. HDL – zbiera nadmiar cholesterolu ze ścian naczyń krwionośnych i przenosi go do wątroby skąd jest eliminowany. LDL – odpowiada za transport cholesterolu z wątroby do tkanek organizmu. Gdy LDL występuje w nadmiarze, odkłada się w komórkach tętnic, powodując ich zwężenie oraz zwiększając ryzyko chorób układu krwionośnego. Bardzo ważne jest utrzymanie równowagi między „dobrym” cholesterolem (HDL) oraz „złym” cholesterolem (LDL).